Le premier curé de Oignies quand j'y suis arrivé
Juljan Zblewski
ZBLEWSKI Julian (1909 – 1990), ksiądz, profesor seminarium, duszpasterz polonijny we Francji, redaktor prasy katolickiej, profesor i dyrektor gimnazjum w Chevilly, redaktor „Głosu Misjonarza”, rekolekcjonista
Urodził się 8 I 1909 w Czapiewicach, w diecezji chełmińskiej, jako syn Stanisława i Justyny z d. Borzyszkowska. Od 31 VIII 1923 uczył się w gimnazjum pallotyńskim początkowo w Sucharach, następnie w Wadowicach. Naukę ukończył 25 VI 1928 i wstąpił do nowicjatu pallotyńskiego. Sutannę otrzymał 15 VIII 1928 w Ołtarzewie z rąk ks. Wojciecha Turowskiego. Pierwszą profesję złożył 24 IX 1930, a studia seminaryjne odbył w Ołtarzewie. 17 VI 1934 otrzymał święcenia kapłańskie w Poznaniu z rąk Augusta kard. Hlonda. Do 1939 pracował w Warszawie i Sucharach jako socjusz nowicjatu i wykładowca w seminarium, następnie od 1938 w Rajcy k. Nowogródka jako kapelan sióstr pallotynek.
Od 15 VIII 1939 przebywał we Francji, gdzie jako członek regii francuskiej (powstałej w 1946) pracował w charakterze duszpasterza emigracyjnego i wychowawcy. Przebywał w Amiens, a potem w Baudras (1940-43) – na południu Francji, departament Saon et Loire; na tej placówce przebywał krótko w VI 1940 ks. radca generalny Wojciech Turowski. Następnie przeszedł do Chevilly, przywożąc do gimnazjum liczną grupę chłopców z Baudras; był tu wicerektorem domu, prefektem gimnazjum i jednocześnie profesorem; w 1946 został dyrektorem i ojcem duchownym tego gimnazjum. W latach 1944-46 (do stycznia włącznie) był redaktorem miesięcznika „Głos Misjonarza”. Kolejne miejsca jego pracy to Osny (był rektorem domu od 1946), Algrange, Paryż, Oignies (proboszcz w latach 1962-65) i Beaulieu – tu mieszkał w bloku należącym do kopalni i obsługiwał placówki w Firminy i Roche-la-Molière. Ostatnie lata życia spędził w Osny, w domu przy Kolegium św. Stanisława Kostki, gdzie zmarł 8 II 1990. Pogrzeb odbył się 13 II. Został pochowany na cmentarzu pallotyńskim w Osny.
W testamencie pisał m.in.: „Ostatnią moją wolą składam serdeczne Bóg zapłać wszystkim, którzy dopomogli mi dojść do kapłaństwa, wspierali mnie modlitwą, dobrą radą, życzliwością, a szczególnie kochanym rodzicom, braciom i siostrom, wszystkim członkom Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego, parafianom, przyjaciołom, znajomym. Polecam duszę moją pamięci modlitewnej […]. Żegnam się ze wszystkimi bliskimi, rodziną, członkami stowarzyszenia, parafianami oraz przyjaciółmi, prosząc Boga, by z Jego Miłosierdzia i opieki Matki Najświętszej spotkać się kiedyś przed tronem Boga Wszechmogącego”.
Fotografia dolna: Osny. Ks. Piotr Oramowski i ks. Zblewski (z prawej strony)
Ostatnio zmodyfikowano: 12 stycznia 2015
Tekst biogramu: Tylus Stanisław, Leksykon polskich pallotynów (1915-2012), Ząbki 2013, 641-642
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire