REGIA MIŁOSIERDZIA BOŻEGOSUMELA Szczepan Sylwester, Sumela Etienne (1920 – 2002), ksiądz diecezji Cambrai, pallotyn, profesor i rektor szkoły drukarskiej w Osny, radca regii
Urodził się 26 XII 1920 w Erkenshwicku, w diecezji Münster, w Westfalii, w rodzinie Franciszka i Wiktorii z d. Marczak. Jego rodzina w 1923 przybyła do Francji i osiadła w Mericourt-sous-Lens, a 3 lata później w Liévin (obie miejscowości w dep. Pas-de-Calais). Do szkoły podstawowej uczęszczał w miejscu zamieszkania, a do szkoły średniej Collège Saint-Vaast w Béthune (1933-39). Lata II wojny światowej zastały go w seminarium duchownym w Cambrai. Święcenia kapłańskie otrzymał 8 VII 1945 i został wikariuszem w Aniche-Nord.
Po 2 latach wstąpił do stowarzyszenia; 15 VIII 1947 przyjął strój pallotyński; w Osny 15 VIII 1948 złożył pierwszą profesję na ręce ks. Bronisława Wiatera i wieczną – trzy lata później. Został mianowany wychowawcą młodzieży, najpierw w szkole Królowej Apostołów w Chevilly (1948-50), następnie w Gimnazjum św. Stanisława Kostki w Osny pod Paryżem, gdzie przez 10 lat był prefektem, nauczycielem matematyki, historii i geografii. Spełniał tam też obowiązki radcy domu. W latach 1975-87 pełnił funkcję rektora w szkole drukarskiej w Osny (Ecole Technique d’Imprimerie). Urząd radcy regii objął 7 III 1978 i do niego należała troska o szkoły i siostry pallotynki w Osny oraz relacje z Mutuelle Saint-Martin, a także sprawy ubezpieczenia, pensji i adaptacji w środowisko francuskie. Następnie powrócił do Gimnazjum św. Stanisława Kostki, gdzie nauczał religii i nauk ścisłych do końca lat 90. Jubileusz 50-lecia kapłaństwa obchodził 1 IX 1995 w Osny. Z tej okazji przewodniczył uroczystej mszy, w której wzięli udział księża, siostry zakonne i najbliższa rodzina.
W ostatnim etapie życia jego zdrowie pogarszało się stopniowo, wymagając wielu hospitalizacji i operacji. Po ostatniej operacji jego stan zdrowotny znacznie się pogorszył. Zmarł rano 24 XII 2002 w klinice Ste Marie w Pontoise. Został pochowany 3 I 2003 na cmentarzu pallotyńskim w Osny. Był wspaniałym wychowawcą młodzieży i dał się poznać jako niemający sobie równych spowiednik pielgrzymów przybywających na zjazdy polonijne do Osny. Był wnikliwym, ujmującym, wytrwałym i wiernym nauczycielem duchowym. Kapłaństwo przenikało całe jego istnienie, słowa i gesty.
Fotografia 1: Zbiory prywatne ks. S. Tylusa SAC
Fotografia 2: Archiwum Regii Miłosierdzia Bożego w Paryżu
Fotografia 3-4: Osny 1 IX 1995. Jubileusz 50-lecia kapłaństwa. Osny 1 IX 1995. Na 4 fotografii od lewej księża: Ryś Stanisław (†1998), Misiak Alojzy (†2004), Kostkiewicz Jan, Sumela Sz., Gwarek Lesław (†2014), Faleńczyk Marian, „Nasza Rodzina” 1995, nr 11, 30
Ostatnio zmodyfikowano: 12 stycznia 2015 (uzupełniono 19 czerwca 2015)
Tekst biogramu: Tylus Stanisław, Leksykon polskich pallotynów (1915-2012), Ząbki 2013, 512-513
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire